Niemiecki batalion powstrzymał i odrzucił polski atak, zadając batalionowi straty. Ranny został dowódca 1 kompanii strzeleckiej, a dowódca batalionu zachorował. Przez dwa dni 16 i 17 września batalion pododdziałami powracał na swoje pozycje, następnie zajął obronę w rejonie wsi Hajkówka na szosie Kobryń-Włodawa. Stoczył potyczki ogniowe ze zmotoryzowanymi jednostkami niemieckimi. I batalion wieczorem 17 września wycofał się do Dywina, dołączył również II batalion.
W dniu 18 i 19 września pułk wypoczywał. Następnie 20 i 21 września maszerował trasą Mokrany-Ratno, 22-23 września przez Piaseczno-Czeremszankę-Wyżwę Nową i Rudki. II batalion 22 września likwidował opór band dywersyjnych we wsiach Piaseczno, Czeremszanka i Borzowa. 24 września dotarł do Krymna, a nazajutrz do Smolar i Szacka. 26 września pułk osiągnął Piszczę, na skraju miejscowości w godzinach popołudniowych stoczył walkę z pododdziałem rozpoznawczym wojsk Armii Czerwonej odrzucając je. 27 września II batalion kpt. Kozyry ubezpieczał przeprawę dywizji na zachodni brzeg rzeki Bug, zajął stanowiska obronne we wsi Tomaszówka. Po stoczeniu walki z pancerno-motorowym oddziałem sowieckim batalion stopniowo wieczorem opuścił przedmoście po moście pontonowym, który został zdemontowany i zajął pozycje na zachodnim brzegu Bugu.