thumb|Nagrobek Juliana Walawskiego na Cmentarzu Powązkowskim Julian Roman Eliasz Jordan-Walawski herbu Trąby (ur. 1 sierpnia 1898 w Bolechowie, zm. 29 stycznia 1975 w Warszawie) – polski lekarz, profesor nauk medycznych. Kierownik, wykładowca i profesor w Katedrze i Zakładzie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Zakładzie Fizjologii Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej. Specjalizował się w zagadnieniach z zakresu patofizjologii. Członek Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego, Warszawskiego Towarzystwa Naukowego, oraz Polskiej Akademii Umiejętności. Prezes Polskiego Towarzystwa Astronautycznego.

Życiorys Syn Włodzimierza i Pauliny Frajdenbergowej. Początkowo uczył się w gimnazjach we Lwowie i Berdiańsku. Egzamin dojrzałości zdał w 1917. Następnie podjął studia na Odeskim Uniwersytecie Narodowym imienia Ilji Miecznikowa, które po powrocie do Polski kontynuował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W 1926 doktoryzował się. Przez krótki czas prowadził praktykę lekarską na Podolu, w trakcie której przyjął poród krowy. Pracował również na IX Oddziale Wewnętrznym Szpitala świętego Łazarza przy ulicy Książęcej 2 w Warszawie jako asystent Mściwoja Semerau-Siemianowskiego. W 1937 uzyskał habilitację na podstawie pracy napisanej rok wcześniej.