Jej tytuł to Badania doświadczalne nad hipotensyjnym działaniem śliny. W latach 1939–1944 był ordynatorem Oddziału Duru Brzusznego i Plamistego w Szpitalu Polowym przy ulicy Chocimskiej 5/7. W końcowym okresie wojny pełnił rolę konsultanta na Oddziale Zakaźnym Szpitala Polskiego Czerwonego Krzyża. Tytuł profesora otrzymał w 1946, profesora zwyczajnego dziesięć lat później. Odkrył i opisał enterogastron – hormon peptydowy hamujący wydzielanie soku żołądkowego. Jest autorem podręcznika pt. Fizjologia patologiczna.
Zmarł 29 stycznia 1975 w Warszawie. Pochowano go na miejscowym cmentarzu Powązkowskim razem z żoną Stefanią Walawską oraz Zofią Kopystiańską (kwatera 256, rząd 3, miejsce 1).
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil profesora w bazie Encyklopedii Medyków Powstania Warszawskiego
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Bolechowie Kategoria:Polscy fizjolodzy Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polscy patolodzy Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Zmarli w 1975