Cały proces przebiega płynnie i bezstopniowo, bez żadnej ingerencji kierowcy.
Rozwiązanie to doskonale odpowiada potrzebom pojazdów miejskich: zapewnia łagodne ruszanie, eliminuje szarpnięcia typowe dla ręcznej skrzyni biegów oraz ułatwia jazdę w warunkach częstego zatrzymywania się. Jego słabymi punktami są stosunkowo szybkie zużycie paska napędowego i rolek wariatora, a także pewna utrata elastyczności przy gwałtownych zmianach prędkości.
Historia bezstopniowej przekładni w jednośladach sięga 1910 roku, kiedy brytyjska firma Zenith zbudowała motocykl z prymitywną przekładnią CVT. Rozwiązanie to upowszechniło się dopiero, gdy w 1938 roku amerykański producent Salsbury zastosował licencjonowaną przekładnię CVT w modelu Motor Glide – pierwszym seryjnym skuterze z takim układem. Salsbury sprzedał licencję wielu fabrykom europejskim, w tym Piaggio. W branży skuterowej za pioniera szerokiego zastosowania wariatora w Europie uważa się jednak niemiecką firmę DKW, która wdrożyła go pod koniec lat 50. XX wieku.
Konstrukcja thumb|Skuter i motocykl – porównanie sylwetek