Rozprzestrzenienie Rodzina rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie. Kosmopolityczne są obie zaliczane doń podrodziny, a także plemiona: Antillocorini, Lethaeini, Myodochini i Rhyparochromini. W Australii stwierdzono 170 gatunków, z których 127 jest endemitami tego kontynentu. W Polsce stwierdzono 73 gatunki z 31 rodzajów (zobacz: brudźcowate Polski).
Taksonomia Takson ten wprowadzili w 1843 roku Charles Jean-Baptiste Amyot i Jean Guillaume Audinet-Serville. Przez większą część wieków XIX i XX klasyfikowany był on w randze podrodziny Rhyparochrominae w obrębie szeroko pojętych zwińcowatych. Carl Stål w latach 1862–1864 wprowadził wewnętrzny podział na 6 plemion opierając się na układzie trichobotrii na odwłoku. W 1907 roku Gustav Breddin zrewidował tęże klasyfikację uwzględniając cechy przetchlinek odwłokowych. W 1957 roku Geoffrey Scudder wprowadził podział na 4 plemiona. Kolejnej reklasyfikacji dokonali w 1961 roku James Alexander Slater i M.H. Sweet, wyróżniając 8 plemion. W 1967 roku M.H. Sweet w kolejnej rewizji wyróżnił 14 plemion, a w 1982 J.A. Slater i Thomas Woodward dodali kolejne plemię. Thomas J. Henry w 1997 roku opublikował wyniki analizy filogenetycznej infrarzędu, na podstawie której wniósł niektóre podrodziny zwińcowatych, w tym omawianą do rangi osobnych rodzin.