W tych ostatnich, gładkich, realistycznych, starannie wykończonych akwarelach, odszedł od typu malarstwa reprezentowanego przez Michałowskiego, zbliżając się raczej do analogicznych prac Juliusza Kossaka.
Twórczość Maksymiliana Oborskiego została rozpowszechniona na szerszą skalę dopiero po jego śmierci; w 1913 na wystawie w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych pt. „Koń w malarstwie i rzeźbie polskiej” pokazano ponad 250 prac artysty. Największy zbiór jego rysunków i akwarel znajduje się w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu. Pojedyncze prace znajdują się w Muzeum Wojska Polskiego, w Muzeum Niepodległości w Warszawie, w Muzeum Narodowym w Krakowie oraz Warszawie. Duży zbiór dzieł posiada także Muzeum Okręgowe w Koninie i muzeum im. ks. Józefa Jarzębowskiego w Licheniu Starym.