Wiktor Skotarczak (ur. 11 października 1891 w Kamińsku, zm. 21 sierpnia 1974 w Poznaniu) – żołnierz armii niemieckiej, armii wielkopolskiej i kapitan Wojska Polskiego II RP i Armii Krajowej, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Antoniego i Antoniny z d. Kamińskiej. Absolwent szkoły powszechnej i kursu handlowego. Zmobilizowany w 1911 do armii niemieckiej. Zwolniony w 1913. Pracował jako rzeźnik w fabryce konserw.
Ponownie zmobilizowany do armii niemieckiej w 1914, brał udział w walkach podczas I wojny światowej, zwolniony w listopadzie 1918.
Od grudnia 1918 brał udział w powstaniu wielkopolskim, organizował wspólnie z bratem Antonim oddziały powstańcze w okolicach Rogoźna. Brał też udział w walkach o Budzyń, Sokołowo, Ryczywół. Dowodził plutonem ckm w walkach o Chodzież. Pod Budzyniem miał duży udział w zdobyciu niemieckiego samochodu pancernego. W lipcu 1919 został mianowany dowódcą 5 kompanii 4 pułku strzelców wielkopolskich, z którym następnie brał udział w walkach podczas wojny polsko-bolszewickiej.