15 października 1906 podjął pracę w szkolnictwie. W części roku szkolnego 1906/1907 jako zastępca nauczyciela pracował w C. K. Gimnazjum w Dębicy. Z Dębicy 3 marca 1907 został przeniesiony do C. K. Gimnazjum w Jarosławiu. Wkrótce potem, 9 listopada 1907 złożył egzamin nauczycielski z zakresu historii i geografii. W gimnazjum jarosławskim uczył geografii, historii powszechnej, dziejów ojczystych (kraju rodzinnego), prowadził koło historyczne. 12 września 1910 został przeniesiony do C. K. Szkoły Realnej w Żywcu. Około 1910/1911 pracował w Horodence. Od 1911 do 1913 uczył w Tłumaczu. Później był profesorem w C. K. II Gimnazjum w Stanisławowie, w którym uczył historii, geografii, kaligrafii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości sprawował stanowisko dyrektora Polskiego Prywatnego Gimnazjum Koedukacyjnego w Horodence. Wówczas był przewodniczącym koła Towarzystwa Szkoły Ludowej w Horodence. Do 1924 był dyrektorem Polskiego Prywatnego Gimnazjum Koedukacyjnego w Borszczowie. Uczył tam geografii i historii. Latem 1924 został przeniesiony (formalnie z II Gimnazjum w Stanisławowie) na stanowisko profesora w VIII Państwowym Gimnazjum im. Króla Kazimierza Wielkiego (do Lwowa powrócił celem poświęcenia się pracy naukowej). Uczył tam historii i geografii.