Z powodu trudnych warunków materialnych równolegle pracował jako nauczyciel w innych lwowskich zakładach: w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim, szkołach prywatnych i na kursach dokształcających.
Publikował prace naukowe w formie monografii historycznych, a także wydawał artykuły i rozprawy, drukowane w „Kwartalniku Historycznym” oraz na łamach prasy lwowskiej (dotyczyły historii Kozaczyzny, stosunków polsko-moskiewskich oraz ruchu historyczno-naukowego ruskiego i rosyjskiego). Przez wiele lat gromadził również materiały do historii zbójnictwa na Podkarpaciu. Od lat studenckich był działaczem oświatowym. Był członkiem zarządu Koła Lwowskiego Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych. Należał także do Towarzystwa Historycznego.
We Lwowie zamieszkiwał przy ulicy Kochanowskiego 8. Zmarł nagle 29 stycznia 1928 we Lwowie na serce w wieku 44 lat. Został pochowany we Lwowie. W pogrzebie uczestniczył m.in. abp Józef Teodorowicz, a nad grobem przemawiał August Paszkudzki z TNSW. We wspomnieniu na łamach „Gazety Lwowskiej” Mieczysław Gawlik został określony mianem jednego z najgodniejszych i najlepszych reprezentantów zawodu profesorskiego. Był żonaty z Anną z domu Stefanowicz, miał dwie córki.