Między tymi sferami rzeczywistości zachodzi relacja zależności i współwystępowania. Relację tę określał Platon za pomocą wielu terminów, z których najważniejszy jest termin Μεθεξισ [métheksis] – „partycypacja”. Używał także terminów: μιμεςισ [mímesis]Platon, Phaed., 74; Tim. 29 E – 30 E., akcentując moment odwzorowania, „odbicia”, naśladownictwa, podobieństwa, a także κοινονια [koinonía]Platon, Phaed., 103 D; Parm., 152 A., wskazując na wspólnotę między ideami a rzeczami zmiennymi, oraz παρουςια [parousía]Platon, Phaed., 103 D., podkreślając obecność idei swoim skutku.

Partycypacja u Tomasza z Akwinu Według św. Tomasza partycypować to brać udział (część) quasi partem capereŚw. Tomasz z Akwinu,In De ebdomadibus, lect. 2.. Może to być partycypacja fizyczna, kiedy dzieli się przedmiot materialny (np. dziedzictwo) albo partycypacja duchowa, kiedy posiada się jedynie częściowo to, co inny podmiot ma w sposób totalny i absolutny (np. wiedza). Można przyjąć czasownik partycypować w stronie biernej – stać się częścią: coś uczestniczy w doskonałości – lub czynnej, tj.