Centurion wysłany z Rzymu zamordował filozofa, kiedy ten rozbierał się do swoich codziennych południowych ćwiczeń.

W 65 roku n.e. jeden z sekretarzy Nerona, Epaphroditos, właściciel Epikteta, doniósł cesarzowi o spisku Pizona. Neron sowicie go za to wynagrodził. W wyniku donosu Seneka oraz jego bratanek Lukan, zostali zmuszeni do popełnienia samobójstwa. Muzoniusz Rufus, który zdążył powrócić do Rzymu po śmierci Rubeliusza Plauta, został ponownie skazany na wygnanie z powodu swojej sławy jako filozofa. Tym razem udał się na banicję na wyspę Gyarus, gdzie pracował przy uprawie roli ze swoimi studentami.

Około roku 66 n.e. Trazea Paetus, wpływowy rzymski senator, przyjaciel i zwolennik Muzoniusza Rufusa, został oskarżony o zdradę stanu. Przestępstwo senatora polegało na kampanii nieobecności na posiedzeniach senatu, nie uczestnictwie w przysiędze składanej przez senat cesarzowi na początku każdego roku, unikaniu kapłańskich ślubów za cesarza (nawet gdy Trazea pełnił urząd kwindecymwira), nieobecności podczas głosowania nad ubóstwieniem Poppei, a także nieuczestniczeniu w jej pogrzebie. Paetus nigdy nie złożył ofiary dla pomyślności cesarza. Według Tacyta, wrogość Nerona podsycana była również przez Kapitona Kossucjanusa, który atakował Paetusa z powodu jego stoicyzmu.