W 1926 ukończył studia na wydziale prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył praktykę sądową i rozpoczął pracę w Banku Gospodarstwa Krajowego. Od 1935 członek i dyrektor Związku Spółdzielni i Zrzeszeń Pracowniczych RP, jego późniejszy prezes zarządu. W listopadzie 1938 otrzymał mandat posła na Sejm RP V kadencji z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego w okręgu nr 1 m. st. Warszawa. i został radnym miasta Warszawy.
Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 29 listopada 1930 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał przydział w rezerwie do 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu. Ukończył kurs aplikacyjny dla młodszych oficerów żandarmerii w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii w Grudziądzu. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 4. lokatą w korpusie oficerów rezerwy żandarmerii.
W czasie kampanii wrześniowej pełnił służbę w plutonie żandarmerii przy Dowództwie Obrony Warszawy. Podczas okupacji członek kierownictwa Obozu Polski Walczącej. Po zakończeniu wojny pracował jako radca prawny i adwokat, zajmował m.in. stanowiska: dyrektora Towarzystwa Osiedli Robotniczych, prezesa ZG Związku Zawodowego Pracowników Bankowych i Kas Ubezpieczeniowych. 31 października 1971 z powodu ciężkiej choroby przeszedł na emeryturę.