1803: Zabawa wiejska 1803: Divertissement hiszpańskie 1803: Koniec żniwa 1803: Korsarze zrabowani 1803: Starożytności Herculanum 1803: Dezerter 1803: Święto winobrańców 1803: Sierota hiszpańska, muzyka Vicente Martín y Soler 1803: Podwieczorek Mirzy 1804: Kora i Alonzo, muzyka Giuseppe Antonio Capuzzi 1804: Zaślubiny góralów, muzyka Jan Stefani 1804: Serajowe zazdrości 1804: Figle miłości 1804: Rekrut 1804: Uczniowie Terpsychory 1805: Dziewica róży w Salencji 1805: Kozaki i Węgrzyny, muzyka Antoni Hart
Życie prywatne mały|Symboliczna nisza François Gabriel Le Doux w kolumbarium na Starych Powązkach Ok. 1790 r. Le Doux poślubił francuską modniarkę, właścicielkę cenionego magazynu strojów damskich w WarszawieFranciszek Maksymilian Sobieszczański, Rys historyczno-statystyczny wzrostu i stanu miasta Warszawy od najdawniejszych czasów aż do 1847 roku, Warszawa 1848., pannę Christine Cécile Geneviève Lex, z którą miał dwoje dzieci: Walentego Franciszka Tadeusza (1795–1851) i Cecylię Wandę, zamężną Stockmann (1799–1838), których wychował na Polaków. Artysta zmarł w Warszawie, w 69. roku życia, w dniu 2 lutego 1823 r. w swoim mieszkaniu w kamienicy przy ul. Długiej, ówczesny nr hip. 574Archiwum Państwowe w Warszawie, ASC gminy warszawskiej IV cyrkułu, Księga zmarłych 1823, str. 15, akt nr 57..