W nekrologu na łamach „Kuriera Warszawskiego” napisano, że „był to człowiek przyjacielski, ludzki, przyjemny w towarzystwie, troskliwy w wychowaniu dwojga pozostałych dzieci – syna i córki. Imię jego z wdzięcznością będzie wspominanym w kronice teatru polskiego”"Kurier Warszawski", 1823 nr 29 z 3 lutego..
Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w katakumbach "bez napisu". Jego symboliczną tablicę nagrobną (rząd 185-4), ufundowaną przez Ministerstwo Kultury i Sztuki, wmurowano tam dopiero 24 czerwca 1985 r. z inicjatywy organizatorów obchodzonego tego dnia jubileuszu 200-lecie polskiego baletu"Życie Warszawy", 1985 nr 146 z 25 czerwca..
Przypisy
Bibliografia Wojciech Bogusławski, Dzieje Teatru Narodowego, Warszawa 1820. Ludwik Bernacki, Teatr, dramat i muzyka za Stanisława Augusta, t. I i II, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Lwów, 1925, . Paweł Chynowski, François Gabriel Le Doux, szkic do portretu [w] „Taniec”, Polski Teatr Tańca, Poznań 1984. Paweł Chynowski, Historia Polskiego Baletu Narodowego: https://teatrwielki.pl/teatr/polski-balet-narodowy/historia-pbn/ Paweł Chynowski, Przed 200-leciem polskiego baletu.