DKD-III osiągnął drugi wynik w próbie najkrótszego startu (po rozbiegu wynoszącym 70 metrów), trzecią najkrótszą drogę lądowania (90 metrów), drugą lokatę w prędkości wznoszenia w ciągu 30 minut (osiągając pułap 2885 metrów), drugi najszybszy czas demontażu i montażu (11 minut i 58 sekund), a w sześciokrotnym przelocie na trasie Warszawa – Piaseczno osiągnął czas 1 godziny 51 minut i 12 sekund (średnia prędkość 97 km/h), co było jednym z gorszych rezultatów. W klasyfikacji końcowej DKD-III zajął w zawodach 3. miejsce z wynikiem 448 punktów, za co konstruktor otrzymał nagrodę pieniężną w wysokości 3000 złotych.

W 1929 roku płatowiec otrzymał nowe znaki rejestracyjne SP-ACR. Od 24 września do 6 października 1930 roku DKD-III pilotowany przez por. pil. Jana Gaździka wziął udział w III Krajowym Konkursie Awionetek w Warszawie, oznaczony numerem 2. W zawodach miało wziąć udział 27 maszyn, jednak ostatecznie w rywalizacji uczestniczyło 19 awionetek (m.in. z powodu przekroczenia dopuszczalnej masy własnej do konkursu nie dopuszczono najnowszego samolotu Działowskich – DKD-V).