negatywne reakcje, jakie otrzymała od ludzi z Zachodu, sprawiły, że pomyślała o tym, jak ekstremiści ze swojej religii nadali wszystkim muzułmanom złe imię

Późniejsza twórczość Po uczestnictwie w Poetach Miliona Hilal opublikowała kilka kolejnych książek. Divorce and Kholu' Poetry: A Reading of the Status of Women in Tribal Society and Nabati Poetry as a Witness (2010) to zbiór wierszy napisanych przed 1950 r. przez kobiety beduińskie. Hilal zredagowała zbiór, który uważa za demonstrujący wolność słowa i autonomię w sprawach rodzinnych, które kobiety w Arabii Saudyjskiej miały w poprzednich pokoleniach. Książka zawiera wiersze pięćdziesięciu poetek z różnych plemion beduińskich i składa się z dwóch części: „Prawo wyboru” i „Odrzucenie i opór”. Hilal mówi o tej książce: „Plemienne kobiety recytowały wiersze z prośbą o rozwód, a kiedy ich mężowie to usłyszeli, rozwodzili się z nimi”. Wiele wierszy w książce zostało po raz pierwszy zebranych przez Abdallaha ibn Raddasa w latach pięćdziesiątych i lata 60. XX wieku i opierają się na historiach z ustnej tradycji o kobietach, które szukały separacji od męża, czy to z pragnienia niezależności i wolności wypowiedzi, frustracji z mężem, czy też zuchwałych lub seksistowskich teściów, lub o silnej woli ich reakcji na nakazy rozwodowe zapoczątkowane przez mężów.