W kategorii najdłuższego lotu zajął trzecie miejsce, za co został uhonorowany srebrnym pucharem ufundowanym przez mecenasa Chorzelewskiego.
W latach 1927–1928 pracował w Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, gdzie jako pilot wykonywał loty propagandowe na rzecz tej organizacji. Jesienią 1927 roku oblatał amatorski samolot HL-2 „Haroldek” konstrukcji Józefa Medweckiego. W październiku 1927 roku na tym samolocie miał wziąć udział w I Krajowym Konkursie Awionetek. Z powodu awarii systemu paliwowego lądował przymusowo i nie dotarł na czas na miejsce startu. Wystartował w zawodach poza konkursem i uzyskał lepszy wynik od zwycięskiego RWD. W latach 1928–1939 był pilotem doświadczalnym w Zakładach Mechanicznych E. Plage i T. Laśkiewicz w Lublinie, a następnie w powstałej z nich Lubelskiej Wytwórni Samolotów.
We wrześniu 1928 roku oblatał samolot MN-3 konstrukcji Józefa Medweckiego i Zygmunta Nowakowskiego. Samolot został skonstruowany z myślą o udziale w II Krajowym Konkursie Awionetek, jednak podczas przelotu do Warszawy Szulczewski musiał przymusowo lądować pod Sochaczewem z powodu awarii silnika. Jesienią tego samego roku oblatał samolot DUS-III Ptapta, na którym 6 października 1929 roku wystartował w zawodach Lot Południowo-Zachodniej Polski.