W klasyfikacji ogólnej zajął ósme miejsce oraz uzyskał nagrodę indywidualną za akrobację w postaci zegara.
W 1929 i 1930 roku podejmował próby bicia rekordu świata w długotrwałości lotu. Uzyskał wsparcie finansowe Banku Gospodarstwa Krajowego i wytwórni Plage i Laśkiewicz, dzięki któremu przebudował samolot DUS-III Ptapta na wersję rekordową. W miejscu pasażera został zamontowany dodatkowy zbiornik paliwa. Pierwszą próbę bicia rekordu podjął w październiku 1929 roku, ale przerwał ją po ośmiogodzinnym locie na lotnisku Poznań-Ławica z powodu trudnych warunków atmosferycznych. Druga próba, z maja 1930 roku, zakończyła się zaraz po starcie. Przeciążony paliwem samolot po starcie przepadł i zawadził skrzydłem o ziemię.
W dniach 4-16 marca 1931 roku na samolocie Lublin R.XIV (o znakach SP-AFD) wyposażonym w narty Władysław Szulczewski wziął udział w rajdzie Aeroklubu Warszawskiego do Estonii. W trakcie rajdu wykonał w Tallinnie akrobacje powietrzne. Latem 1931 roku oblatał samolot Hanriot H.28 wyposażony w pierwszą wersję usterzenia motylkowego zaprojektowanego przez inż. Jerzego Rudlickiego.