W 1928 roku opublikowała swój pierwszy wiersz Qadınların hüriyyəti, który poświęcony był emancypacji kobiet. Pierwszy tom Bizim səsimiz wydała w 1934 roku. Między 1920 a 1930 roku rozpoczął się proces zwiększania roli kobiet w życiu społecznym i polityce, a także rozluźniły się wymogi odnośnie do noszenia czadorów. Kolejnym krokiem była walka z analfabetyzmem i dostępem kobiet do edukacji. Wiersze napisane przez poetkę pod koniec lat dwudziestych XX wieku, odnosiły się właśnie do nowego stylu życia kobiet z Azerbejdżanu. W czasie II wojny światowej wydała siedem tomów wierszy, z których sześć poświęciła sprawom narodowym.
Mirvarid Dilbazi jest jedną z najwybitniejszych przedstawicielek literatury azerbejdżańskiej XX wieku. Pisała także wiersze dla dzieci i przetłumaczyła na azerski dzieła m.in. Nizamiego, Chaghaniego Afzaluddina, Ali Szera Nizamaddina Nawoi, Aleksandra Puszkina, Tarasa Szewczenki, Samuiła Marszaka, Siergieja Michałkowa i innych poetów.
W 1979 roku jako pierwsza kobieta w historii kraju otrzymała honorowy tytuł Ludowego Poety Azerbejdżanu.