Diabulimia – zaburzenie odżywiania specyficzne dla osób chorujących na cukrzycę typu 1. Od innych zaburzeń tego typu, ujętych w klasyfikacji DSM-5, odróżnia ją intencjonalne unikanie lub redukowanie przyjmowanych dawek insuliny w celu redukcji lub utrzymania masy ciała.

Objawy Do typowych objawów diabulimii należą: szybka utrata masy ciała; wysoka wartość glikemii; wysoki poziom hemoglobiny glikowanej; tendencja do występowania kwasicy metabolicznej; nieprawidłowy sposób odżywiania się, przypominający zachowania występujące u osób z bulimią; fiksacja na punkcie wielkości i kształtu ciała; wysoki poziom niezadowolenia z własnego wyglądu.

Etiologia Do rozpoznania cukrzycy typu 1 przeważnie dochodzi w okresie dojrzewania, który wiąże się ze znacznymi zmianami hormonalnymi oraz fizjologicznym przyrostem masy ciała. Badania wskazują, że masa ciała nastolatek chorujących na cukrzycę typu 1 jest średnio o 6,8 kg wyższa niż u ich zdrowych rówieśniczek. Ponadto iniekcje insuliny mogą skutkować powstawaniem śladów na ciele, takich jak siniaki czy zgrubienia, które mogą być postrzegane jako nieestetyczne. Częstym zjawiskiem u kobiet uprawiających sport jest również niezadowolenie z obrazu własnego ciała.