We wrześniu 1940 roku oba okręty opuściły Włochy i po sforsowaniu Cieśniny Gibraltarskiej dostały się na Atlantyk. „Glauco”, dowodzony przez kmdra por. (capitano di fregata) Giuseppe Mellinę, rozpoczął nieudany patrol w pobliżu Azorów, podczas którego nie zdołał zaatakować kilku wrogich konwojów, a na dodatek z opóźnieniem wysłał do bazy radiogramy o ich zauważeniu. Po przybyciu 22 października do bazy Betasom w Bordeaux dowódca „Glauco” został zdjęty z okrętu, a nowym dowódcą został mianowany kpt. mar. (tenente di vascello) Luigi Baroni. Uszkodzona podczas przejścia na Atlantyk „Otaria”, dowodzona przez kmdra ppor. (capitano di corvetta) Giuseppe Vocaturo, zawinęła do Betasom 6 października.

14 października „Otaria” opuściła Bordeaux i wyruszyła na swój pierwszy atlantycki patrol, podczas którego m.in. odparła atak łodzi latającej Short Sunderland i wykonała nieskuteczny atak torpedowy na duży statek, rozpoznany jako transatlantyk.