Dekada załamania (1980–1989) Dekada lat 80. zaznaczyła się w Bułgarii kryzysem wywołanym stopniową degrengoladą gospodarczą, osłabieniem bloku komunistycznego oraz oporem bułgarskich Turków wobec represji politycznych władzy komunistycznej. Bułgarska kinematografia przechodziła głębokie przemiany strukturalne; w 1982 stworzona została sieć dystrybucyjna Videofilm, a przemysł filmowy ulegał daleko idącej prywatyzacji, co przyczyniło się do znacznego spadku jakości bułgarskich filmów. Próbą zatuszowania kryzysu kina bułgarskiego była w 1987 organizacja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Sofii, a także produkcja wielkich filmów historycznych. Do nich należały między innymi Bojanskijat majstor (1981) Zachariego Żandowa, Miara ponad miarę (1981) Djułgerowa, Chan Asparuch (1981) i Czas przemocy (1989) Ljudmiła Stajkowa, Konstantin Filosof (1983) Stojanowa oraz Borys I (1985) Szaraliewa. Szczególnie Czas przemocy miał wyraźny wydźwięk propagandowy, gdyż został wymierzony w mniejszość turecką w kraju, a jego reżyser uciekał się do niewyszukanej symboliki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kinematografia bułgarska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.