Od oficjalnej retoryki odcinały się Hotel Central (1983) Weselina Branewa, który naturalistycznymi środkami wyrazu obrazował problem prostytucji, a także Pewna kobieta w wieku 33 lat (1982) Christowa, gorzka satyra na przemoc wobec kobiet oraz korupcję w systemie wyższej edukacji. Film Christowa był na tyle dosadny, że reżyser został wyrzucony z bułgarskiego stowarzyszenia filmowców, a rozwój kina realistycznego w Bułgarii został gwałtownie zahamowany.

Po transformacji ustrojowej (od 1990) mały|Jawor Gyrdew Przemiany demokratyczne w Bułgarii spowodowały, że główny nurt kina bułgarskiego skierował się ku dyskursowi konserwatywno-prawicowemu, znamionowanemu przez wzmożoną obecność filmów poświęconych migracji z kraju i powrotu do niego. Ów motyw pojawiał się w takich filmach, jak List do Ameryki (2001) Igliki Trifonowej, Szwaczki (2007) Ljudmiła Todorowa, Prognoza (2008) Zornicy Sofii, Świat jest wielki, a zbawienie czai się za rogiem (2008) Stefana Komandarewa oraz Wschodnie zabawy (2009) Kamena Kalewa. Podejmowano również rozrachunek z ustrojem komunistycznym, czego przykładem był stylizowany na film noir film Zift (2008) Jawora Gyrdewa.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kinematografia w Bułgarii Kategoria:Kultura w Bułgarii