Publikacja ta znalazła zastosowanie w szkołach i stała się głównym podręcznikiem gramatycznym języka narodowego.

Piastował stanowiska na różnych uczelniach, w tym na Uniwersytecie Indonezyjskim (1946–1948), Uniwersytecie Andalas w Padang (1956–1958) i Universitas Nasional w Dżakarcie (1950–1958). Prowadził zajęcia z zakresu filozofii, literatury i kultury. Był jednym z założycieli Universitas Nasional (1949). W latach 1963–1968 kierował Katedrą Malaistyki na Uniwersytecie Malaya w Kuala Lumpur. Po powrocie do Indonezji w 1968 r. objął funkcję rektora Universitas Nasional.

W uznaniu zasług na rzecz badań nad językami i kulturami malajsko-polinezyjskimi został odznaczony indonezyjskim Medalem Honoru w dziedzinie kultury (1970). Przyznano mu także dwa doktoraty honorowe: Uniwersytetu Indonezyjskiego (1979) oraz Uniwersytetu Malaya (1987).

Przypisy

Kategoria:Indonezyjscy językoznawcy Kategoria:Indonezyjscy pisarze Kategoria:Indonezyjscy poeci Kategoria:Badacze języków austronezyjskich Kategoria:Rektorzy uczelni Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1994