W latach 1903–1907 zarządzał Fabryką Firanek, Tiulu i Koronek „Szlenkier, Wydźga i Weyer” oraz kierował przedsiębiorstwem handlowym Allina i Laurysiewicz. Od 1907 do 1930 był dyrektorem Rosyjsko-Włoskiego Towarzystwa Akcyjnego Wyrobów Włóknistych w Warszawie. Podczas I wojny światowej zasiadał w Komitecie Obywatelskim w Warszawie. Od 1915 do 1922 był ławnikiem miejskim. Kierował działem administracji majątkiem miejskim Rady Miejskiej. Należał do władz Towarzystwa Przemysłowców Królestwa Polskiego i Stowarzyszenia Kupców Polskich. W 1917 był wśród współorganizatorów Związku Niezależności Gospodarczej i Polskiej Partii Postępowej.

Wchodził w skład polskiej delegacji ekonomicznej na konferencję pokojową w Wersalu. Od maja do grudnia 1919 pełnił funkcję prezesa Państwowej Misji Zakupów w Paryżu. Od 1927 do 1935 był wiceprezesem Rady Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów („Lewiatana”). W 1935 został honorowym członkiem prezydium jego zarządu. Zasiadał także w zarządzie Związku Przemysłu Włókienniczego w Państwie Polskim, Radzie Towarzystwa Kredytowego Przemysłu Polskiego oraz zakładów włókienniczych „Stradom”, Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu SA, „Polski Fiat” SA, Banku Zachodniego SA, Warszawskiego Towarzystwa Ubezpieczeń SA i Komisji Rewizyjnej Banku Polskiego.