W 1926 został wiceprezesem Komisji Opiniodawczej przy prezesie Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów, zaś rok później – wiceprezesem Komitetu Polskiego Międzynarodowej Izby Handlowej. Po przewrocie majowym był też wiceprezesem Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie oraz członkiem Rady Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie. W działalności gospodarczej reprezentował interesy kapitału włoskiego. W 1925 uczestniczył w utworzeniu filii ASP w Krakowie w Paryżu i należał do jej głównych sponsorów. Kolekcjonował obrazy, głównie Pankiewicza i jego uczniów. Był właścicielem willi „Moja” z 1901 w Konstancinie-Jeziornie.
W 1928 został wybrany senatorem z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem z województwa lubelskiego. Zasiadał w komisji regulaminowej Senatu. W 1930 ponownie zdobył mandat, startując w województwie warszawskim. Został wówczas członkiem komisji gospodarstwa społecznego oraz kontroli długów państwa. Krótko był też członkiem Sądu Honorowego klubu BBWR. Z powodu postępującej choroby serca nie brał czynnego udziału w życiu parlamentu.
Był mężem Anieli Elżbiety z Oderfeldów (1883–1941), ojcem Stefana Laury (1913–1976).
Zmarł w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 251-1-1,2).