SeaWIFS ( – morski czujnik szerokiego pola widzenia) – czujnik satelitarny przeznaczony do gromadzenia globalnych danych biologicznych z oceanów. Jego główna misja, trwająca od września 1997 r. do grudnia 2010 r., polegała na oznaczeniu ilościowym chlorofilu wytwarzanego przez fitoplankton morski (mikrorośliny).

Czujnik mały|Satelita SeaStar, który wyniósł SeaWiFS SeaWiFS był jedynym przyrządem pomiarowym na pokładie sztucznego satelity GeoEye OrbView-2 (AKA SeaStar) i kontynuował eksperyment satelity Nimbus 7 z kolorowym skanerem strefy przybrzeżnej. Wyniesiony został 1 sierpnia 1997 r. na małej rakiecie Orbital Sciences Pegasus. SeaWiFS rozpoczął obserwację 18 września 1997 r. i przestał zbierać dane 11 grudnia 2010 r., znacznie przekraczając przewidziany okres działania wynoszący 5 lat. Rozdzielczość czujnika wynosiła 1,1 km (LAC), 4,5 km (GAC). Czujnik rejestrował informacje w następujących pasmach optycznych: Pasmo Długość fali 1 402–422 nm 2 433–453 nm 3 480–500 nm 4 500–520 nm 5 545–565 nm 6 660–680 nm 7 745–785 nm 8 845–885 nm