Czujnik został zaprojektowany specjalnie do monitorowania cech oceanów, takich jak stężenie chlorofilu-a i klarowność wody. Był w stanie przechylić się do 20 stopni, aby uniknąć światła słonecznego odbitego od powierzchni morza. Ta funkcja jest ważna na szerokościach równikowych, gdzie odbicie światła słonecznego często przesłania kolor wody. SeaWiFS użył do dodatkowej kalibracji.

Misja SeaWiFS była współpraca przemysłowo/rządowa, przy czym NASA Ocean Biology Processing Group w Centrum Lotów Kosmicznych imienia Roberta H. Goddarda odpowiadała za gromadzenie danych, przetwarzanie, kalibrację, walidację, archiwizację i dystrybucję. Obecnym kierownikiem projektu SeaWiFS jest Gene Carl Feldman.

Ocena zawartości chlorofilu mały|Średnia zawartość chlorofilu na powierzchni morza określona przez SeaWIFS w latach 1998–2006. Stężenie chlorofilu jest określane z obrazów koloru oceanu. Ogólnie rzecz biorąc, im bardziej zielona woda, tym więcej jest w wodzie obecnego fitoplanktonu i jest wyższe stężenia chlorofilu. Chlorofill-a pochłania więcej światła niebieskiego i czerwonego niż zielonego, a powstałe odbite światło zmienia się z niebieskiego na zielone wraz ze wzrostem ilości chlorofilu w wodzie.