Korzystając z tej wiedzy, naukowcy byli w stanie zastosować proporcje różnych kolorów odbitych do oszacowania stężeń chlorofilu. mały|Widzialne spektrum kolorów z odpowiadającymi długościami fali w nanometrach Wiele wzorów szacuje zawartość chlorofilu przez porównanie stosunku światła niebieskiego do zielonego i odniesienie tych stosunków do znanych stężeń chlorofilu z tych samych czasów i lokalizacji, co obserwacje satelitarne. Kolor światła jest określony przez długość jego fali, a światło widzialne ma długość fali od 400 do 700 nanometrów, przechodząc od fioletu (400 nm) do czerwieni (700 nm). Typowa zależność stosowana dla danych SeaWiFS (zwana OC4v4) dzieli maksimum współczynnika odbicia fal kilku długości (443, 490 lub 510 nm) przez współczynnik odbicia przy 550 nm. Odpowiada to z grubsza stosunkowi światła niebieskiego do światła zielonego dla dwóch długości fal licznika oraz stosunkowi dwóch różnych długości fali zielonego dla drugiej możliwej kombinacji.

Współczynnik odbicia (R) wyliczony z tej zależności jest następnie wstawiany do wielomianu trzeciego stopnia, który odnosi stosunek pasma do zawartości chlorofilu: