Został schwytany i skazany na śmierć, ale później jego wyrok ułaskawiono i resztę życia miał spędzić w Fezzan we współczesnej Libii.

W 1908 po rewolucji młodotureckiej, Szatew otrzymał amnestię, wyjechał do Bułgarii i ukończył prawo na Uniwersytecie w Sofii. W ciągu kilku następnych lat pracował jako nauczyciel i dziennikarz. W 1912 Szatew został nauczycielem w bułgarskim liceum męskim w Salonikach i był świadkiem jego zniszczenia przez wojska greckie 18 czerwca 1913 podczas drugiej wojny bałkańskiej. Brał udział jako żołnierz bułgarski w pierwszej wojnie światowej. W latach 20. Szatew został członkiem Macedońskiej Organizacji Federacyjnej, ale po zamachu stanu w 1923 wyemigrował z Sofii do Wiednia. Tutaj nawiązał kontakt z ambasadą sowiecką i został zwerbowany jako radziecki szpieg i działacz Kominternu. W 1925 Szatew był jednym z założycieli sponsorowanego przez Komintern Wewnętrznej Macedońskiej Organizacji Rewolucyjnej w Wiedniu, ale później przez słabe funkcjonowanie organizacji przeniósł się do Stambułu. Tam założył kolejną gałąź Wewnętrznej Macedońskiej Organizacji Rewolucyjnej. Na początku lat 30. wrócił do Bułgarii i pracował jako prawnik i publicysta. Po wybuchu II wojny światowej był zaangażowany w spisek komunistyczny.