Do współczesnych czasów w Piranie przetrwała część rozet do mocowania sieci trakcyjnej. Charakterystyka Wagony tramwajowe zasilano napięciem prądu stałego równym 500 V, rozstaw szyn był wąskotorowy i wynosił 760 mm, długość torowisk wynosiła 5,447 km; minimalny promień łuku wynosił 20 metrów, maksymalne nachylenie torów 35‰. Maksymalna dozwolona prędkość równała się 26 km/h.
Przebieg trasy Linia rozpoczynała się na placu Tartiniego w Piranie, następnie opuszczała miasto (na obrzeżach którego znajdowała się zajezdnia na 8 wagonów) i przejeżdżała przez Portorož, kończąc bieg w miejscowości Lucija przy stacji kolejowej na linii Triest – Poreč.
Infrastruktura zasilająca Energię elektryczną do sieci trakcyjnej dostarczał zakład energetyczny z San Bernardino. Dwie sprzężone lokomobile o mocy mechanicznej 200 KM napędzały prądnice, które wytwarzały energię elektryczną o mocy 120 kW i napięciu 500 V prądu stałego. W późniejszym czasie lokomobile zastąpiono generatorami spalinowymi.