Eksploatowane plantacje zajmowały 1390 ha (Częstocice) oraz 1415 ha (Włostów).
W sezonie 1936/1937 przerobiono 277 tys. q (Częstocice) oraz 266,5 tys. q (Włostów). Jedyny produkt zakładów stanowił kryształ biały – w sezonie 1936/1937 41 496 q (Częstocice) oraz 41 343 q (Włostów).
Radę Nadzorczą Spółki stanowili w połowie lat 30. XX w.: Jan Hołyński (prezes), Ludwik Pannenko, Leopold Wellisz, Szymon Karski, Karol Epstein, Jan Kostanecki, Henryk Kucharzewski, Alfred Luxemburg i Konstanty bar. Nolken, a dyrekcję: Jan Hołyński (prezes), Ludwik Pannenko (administrator) oraz Wilhelm Klein (prokurent). Kapitał zakładowy Spółki wynosił 4 800 000 zł, podzielony na 38 400 akcji na okaziciela i 9600 akcji uprzywilejowanych o wartości nominalnej 100 zł. Zatrudnienie wynosiło 1530 osób, a produkcja roczna w obydwu cukrowniach – między 70 000 q a 82 000 q; plantacje zajmowały powierzchnię od 1600 ha do 2800 ha. W latach 1930–1936 Spółka wypłacała dywidendę w wysokości 2%−3%. Sprzedaż cukru odbywała się za pośrednictwem Banku Cukrownictwa.