Wilhelm Jan Starck (ur. 23 maja 1897 we Lwowie, zm. 5 grudnia 1918 pod Laszkami Murowanymi) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

thumb|Odznaka „Kompania Starcka” Życiorys Wilhelm Jan Starck urodził się 23 maja 1897 za: . Był synem Christiana Starcka (1871-1927, ogrodnik we Lwowie). Był pochodzenia niemieckiego. Wywodził się z Zamarstynowa. Uczył się w C. K. II Szkole Realnej we Lwowie, gdzie w 1913 ukończył VI klasę.

Podczas I wojny światowej służył w C. K. Armii jako oficer. Wstąpił do założonych w 1918 Polskich Kadr Wojskowych. W listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej walcząc w stopniu podporucznika. Początkowo służył w lotnych patrolach „Sokoła”. 2 listopada odpierał ataki wroga na szkołę Sienkiewicza, po czym ścigał ich ulicą Sapiehy, gdzie ustalił się front i siły polskie połączyły się z Kopytkowe. Był komendantem odcinka ulicy Leona Sapiehy. Dokonał zajęcia placu św. Jura. Utworzył tam swoją komendę w szkole im. Konarskiego i przejściowo był tam komendantem. 5 listopada wzmocnił swoimi siłami obronę Wulki, a po odparciu ataków ruszył w pościg za Ukraińcami aż do Szkoły Kadeckiej. Dowodził oddziałem batiarów, formując z nich doskonałą jednostkę. Dowodził kompanią karabinów maszynowych (jego adiutantem był Władysław Żymirski).