Pracownie fotograficzna i plastyczna wykonywały dla Kliniki barwne przezrocza do celów dydaktycznych. W latach 1980–1985 Klinika posiadała 64 łózka dla dorosłych i 20 dla dzieci. W ramach ostrych dyżurów (ok 18 w miesiącu) udzielała 140–160 porad ambulatoryjnych. Ambulatorium Kliniki przyjmowało przeciętnie 20 tys. chorych rocznie, a pracownie przeprowadzały ok. 5 tys. badań słuchu i VNG. Rocznie hospitalizowanych było 1800–2000 pacjentów i 1600–1800 operowanych. Podobna statystyka utrzymywana była w latach następnych. Zespół Kliniki kontynuował badania z zakresu audiologii, poszerzonej o audiometrię impedancyjną i obiektywną (ERA), onkologii, fizjologii krtani, chirurgii ucha i zatok przynosowych, a także biopotencjałów. W 1991 r. autorzy DORNOK Iwankiewicz, I. Baran, J. Rak, K. Okwieka M. Malczewski zostali laureatami Nagrody Naukowej II stopnia Ministra Zdrowia i opieki Społecznej za pracę pt. : „Zwalczanie chorób nowotworowych”.

1 października 1991 (do 28.02.1992) pełniącym obowiązki Kierownika Kliniki został prof. dr hab. Zbigniew Ziemski, a 01.03.1992 prof. Helena Kustrzycka. Nowa Kierownik wprowadziła do Kliniki diagnostykę endoskopową zatok przynosowych i endoskopowe operowanie zatok szczękowych. Pracownia Foniatryczna uruchomiła obiektywną diagnostykę słuchu. W 1994 prof. Helena Kustrzycka została przewodniczącą Polskiego Towarzystwa Otolaryngologów.