Na północnym wschodzie wykazano najmniejszy współczynnik zachorowalności.

W 1979 Klinika nawiązała współpracę z Zakładem Elektronicznej Techniki Obliczeniowej Katedry Fizjopatologii pod kier. prof. J. Jagielskiego, w wyniku której na komputerze Odra 1305 rozpoczęto wykonywanie badania potencjałów słuchowych u pacjentów z patologią słuchu. Przyczyniło się to do otwarcia w roku 1982 pracowni biocybernetyki pod kierownictwem dra n. przyr. Inż. Kazimierza Frączkowskiego, gdzie między innymi przeprowadzano badania diagnostyczne narządu równowagi i ocenę kinezyterapii zaburzeń równowagi.

1 grudnia 1981 roku Instytut Chorób Układu Nerwowego i Narządów Zmysłów Akademii Medycznej we Wrocławiu zakończył swą działalność. W jego miejsce powołana została Katedra i Klinika Otolaryngologii pod kierownictwem prof. Stanisława Iwankiewicza z Samodzielną Pracownią Foniatryczną pod kierownictwem prof. Leona Handzla. W tym czasie w Klinice było zatrudnionych pięciu lekarzy, doktorów medycyny oraz czterech pracowników inżynieryjno – technicznych – cybernetyk, elektronik, fotograf i artysta plastyk. Oprócz pracowni: audiologicznej, elektrofizjologii narządu Cortiego, ENG, labiryntologicznej, chirurgii mikroskopowej działały również pracownie szkolenia podyplomowego - epidemiologii nowotworów, fotograficzna, plastyczna.