Ledwie wypowiedziała te słowa, na haczyku zaszamotał się pstrąg. Był to wyraźny znak od bogów, zapewniający powodzenie wyprawy.

Jeśli odejdzie się od legend i odrzuci interwencje bóstw, objawienia i wyrocznie, to można przyjąć, że nastąpił konflikt pomiędzy cesarzem a cesarzową, co do sposobu postępowania z Kumaso. Ich rebelia wspierana była bowiem przez królestwo Shiragi (Silla) i Jingū uważała, że wpierw należy uderzyć na Koreańczyków, ale Chūai nie posłuchał jej rady. Stanął na czele swoich wojsk i zginął.

Wyprawa do krainy skarbów Po sprawdzeniu życzliwości bogów i złożeniu im ofiar (według niektórych ocen trwał on trzy lata), Jingū zarządziła mobilizację ludzi i sprzętu. W tym samym czasie wysłała na morze kolejno dwóch rybaków, aby zlokalizowali ową krainę skarbów. O ile pierwszy niczego nie znalazł, to drugi po powrocie przekazał, że na „północnym zachodzie wznosi się i rozciąga góra spowita chmurami, to zapewne jakaś kraina”.