Z cesarzową przebraną za mężczyznę wyprawa ruszyła w dziesiątym miesiącu księżycowym i przy pomyślnym wietrze szybko dotarła do królestwa Shiragi. Król tej krainy wpadł w panikę i zrezygnował z oporu. Przysiągł następnie cesarzowej Jingū wierność po wieczne czasy i zobowiązał się wysyłać daniny „latem i zimą, tak że nie obeschną wiosła koreańskich statków”. Cesarzowa przyjęła poddaństwo i uczyniła go swoim koniuszym. Udała się następnie w głąb kraju, zapieczętowała skarbce i zawładnęła mapami oraz rejestrami ludności. Spełniwszy tak swoją misję powróciła do Yamato w towarzystwie osiemdziesięciu statków wypełnionych koreańskimi skarbami.
Z wyprawą do Shiragi, a zwłaszcza długością jej tam pobytu, wiąże się sporny wątek narodzin jej syna. Rzekomo tuż przed wyruszeniem była ona już blisko rozwiązania, ale nie chcąc odkładać wyprawy, podwiązała kamień pod łonem i zwróciła się do bogów z błagalną modlitwą o przesunięcie porodu do czasu powrotu. Tak też się stało. Urodził się syn, który nosił różne imiona: Hondawake-no-miko, Homudawake-no-miko, Homudawake[-no-mikoto] (). Był to późniejszy cesarz Ōjin.