Wykonane w różnych stylach, odznaczające się częstokroć dużą skalą budynki, są do dziś dominantami lub ważnymi składnikami centralnych zespołów urbanistycznych.
Jednym z najważniejszych kierunków w pracy architekta były budynki szkolne i edukacyjne. Było to spowodowane nie tylko rozwojem Charkowa jako intelektualnej stolicy południa Imperium Rosyjskiego, ale także tradycjami rodziny, dla której praca w dziedzinie edukacji była jedną z najważniejszych spraw publicznych. Wspierając te idee, architekt zaprojektował instytucje edukacyjne także dla innych miast, m.in. Diecezjalną Szkołę Kobiet w Lubnym (1907), Wyższą Szkołę Górniczą w Jekaterynosławiu (1912), czy budynki w Biełgorodzie. Projekty najważniejszych budynków, które służyły edukacji społecznej Charkowa (Biblioteka Publiczna z lat 1899-1901, czy Charkowska Szkółka Niedzielna z 1896 – obecna sala wystawowa charkowskiego Muzeum Sztuki), zostały wykonane przez niego bezpłatnie. Wiele jego realizacji powstało przy największym zespole w centrum Charkowa – Placu Mikołajewkim (obecnie Plac Konstytucji). Budowano tu według jego projektów obiekty banków: Ziemskiego (1896–1897), Handlowego (1899), Wołga-Kama (1906–1907) i Azow-Don (1894–1896). Zaprojektował też budynki produkcyjne i osadę zakładu metalurgicznego, który zapoczątkował miasto Ałczewsk.