Powstanie w Jesselton (, Double Tenth revolt) – antyjapońskie wystąpienie zbrojne, do którego doszło 9 października 1943 roku, podczas wojny na Pacyfiku, w mieście Jesselton na terytorium okupowanego przez Japonię brytyjskiego protektoratu Borneo Północne.

Powstanie zorganizował ruch oporu Kinabalu dowodzony przez Alberta Qwoka. W jego szeregach walczyli członkowie lokalnej chińskiej diaspory, przedstawiciele ludów autochtonicznych, a także Hindusi i nieliczni Europejczycy. Słabo uzbrojonym powstańcom udało się na jeden dzień opanować Jesselton. Rebelia szybko została jednak stłumiona przez japońską armię. Przywódców powstania ujęto i stracono, a na skutek masowych represji życie straciło około 3–4 tys. mieszkańców Borneo Północnego.

Geneza Borneo, trzecia co do wielkości wyspa świata, przed wybuchem II wojny światowej znajdowała się pod kontrolą mocarstw kolonialnych. Jej południowa, wschodnia i zachodnia część wchodziły w skład Holenderskich Indii Wschodnich. Północne regiony pozostawały natomiast pod kontrolą Wielkiej Brytanii. W północno-wschodniej części wyspy od 1881 roku istniał brytyjski protektorat Borneo Północne (ob. malezyjski stan Sabah).