Trzeciego dnia mobilizacji nadwyżki kadry miały być gotowe do odjazdu koleją do Ośrodka Zapasowego Telegraficznego „Zegrze”.
Poszczególne jednostki były przeznaczone do: obsługi central telegraficzno-telefonicznych na obszarze armii (kompania stacyjna łączności), budowy linii telefonicznych kablowych i półstałych „za dywizjami”, czyli na tyłach wielkich jednostek (kompanie telefoniczno-kablowe), budowy i naprawy linii telefonicznych stałych oraz do budowy linii półstałych (kompania telefoniczno-budowlana).
Dla realizacji wspomnianych zadań kompanie otrzymały organizację wojenną L.3122/mob.org. „jednostki telegraficzne łączności operacyjnej” oraz zestawienie specjalności L.4122/mob.AR i wojenne należności materiałowe L.5122/mob.mat.
Kompania stacyjna łączności posiadała w swoim składzie drużynę gospodarczą i cztery plutony stacyjne. Pierwszy pluton był zmotoryzowany. Posiadał dwie drużyny telegraficzne i dwie drużyny telefoniczne na samochodach oraz trzy motocykle. Pozostałe trzy plutony posiadały trakcję konną. Każdy z tych plutonów posiadał trzy drużyny telefoniczne na wozach.
Kompania telefoniczno-kablowa posiadała dwa patrole telefoniczne konne oraz dwa plutony a.