Obejmowały one plan użycia modułowego statku kosmicznego do osiągnięcia Księżyca, pozostawienie sekcji napędowej pojazdu na orbicie, podczas gdy mniejszy lądownik podróżował na powierzchnię i z powrotem (taka strategia została ostatecznie przyjęta przez inżynierów programu Apollo). Zawarł tam także szczegółowe obliczenia trajektorii przeniesienia statku kosmicznego z orbity okołoziemskiej na orbitę okołoksiężycową i z powrotem, która bywa nazywana współcześnie „pętlą Kondratiuka”.
Pierwsze lata pod władzą radziecką Po rewolucji październikowej został zdemobilizowany, ale podczas powrotu do Połtawy zmuszono go do dołączenia do Białej Gwardii w wojnie domowej w Rosji, skąd przy pierwszej okazji zdezerterował; w 1919 został ponownie wcielony do Armii Denikina, z której zbiegł, tracąc przy tym dokumenty. Starał się utrzymać w Połtawie jako palacz kotłowy. Jako carski oficer był narażony na ryzyko aresztowania przez władze bolszewickie jako wróg ludu. Rodzina zdobyła dla niego sfałszowane dokumenty na nazwisko Jurija Wasiljewicza Kondratiuka, urodzonego w Łucku w 1900 r. (który w rzeczywistości zmarł na gruźlicę w 1921 r.). W 1922 roku próbował zbiec przez granicę z Polską, ale został zatrzymany i zawrócony przez straż graniczną.