W swojej parafii w Cisowie, Meinhof prowadził wykłady z afrykanistyki, na które przyjmował po jednej lub dwie osoby naraz. Większość z nich była misjonarzami, niektórzy mieszkali w niemieckich koloniach w Afryce od urodzenia. Sporadycznie odwiedzali go rdzenni Afrykańczycy. Dr Sara Pugach nazywa Cisowo pierwszą mekką językoznawców afrykańskich, na długo zanim stał się nią Hamburg.
Pierwsza publikacja i podróż do Afryki mały|Zanzibar na początku XX wieku W latach 90. Meinhof opublikował kilka artykułów nt. języka Duala w czasopiśmie naukowym Zeitschrift für Afrikanische Sprachen. W 1899 r. opublikował swoją pierwszą pracę pt. Zarys fonetyki języka Bantu. Na podstawie analizy sześciu języków tej rodziny, wysunął tezę o istnieniu wspólnego dla nich języka Proto-Bantu (niem. Ur-Bantu). Stworzył metodę transkrypcji języka i objaśnił znaczenie detali fonoligcznych całej rodziny. Meinhof był pierwszą osobą, która dokonała analizy naukowej tej rodziny językowej. W swoich badaniach wykorzystał wiedzę, którą zdobył na studiach z filologii. Publikacja została bardzo dobrze przyjęta przez środowisko akademickie, a Meinhofowi przyniosła popularność i uznanie. Nazwano go nawet najważniejszym znawcą języka Bantu, pomimo faktu, że nigdy dotąd nie był w Afryce.