Nakład edycji liczył 100 sygnowanych egzemplarzy.
W skład całego projektu artystycznego „Społeczeństwo jest niemiłe” oprócz płyty należy zaliczyć: koncerty, sesje zdjęciowe, kostiumy. Nadto album był promowany teledyskami do ośmiu utworów „Chleb” (2014), „Hajs” (2014), „Prezydent” (2014), „Czarna żorżeta” (2014), „Ryszard” (2014), „Społeczeństwo jest niemiłe” (2015), „Zapach Boga” (2015), „Żona piłkarza” (2016). Każdy w reżyserii innej osoby, lecz posiadające wiele elementów wspólnych.
W związku z wydaniem płyty Masłowska założyła także fanpejdż na Facebooku. Wcześniej nie posiadała profili na portalach społecznościowych (prywatnych bądź publicznych), o czym kilkukrotnie mówiła w wywiadach. Fanpejdż prowadzony był w duchu pastiszu, posty pisane były językiem „imprezowo-beztroskiej poetyki komercyjnych stron zespołów muzyki popularnej”Np.: „Publiczność w Sfinksie pokazała, że w zimnym, postmodernistycznym świecie jest jeszcze miejsce na wartości takie jak amok, darcie na sobie odzieży i włosów, bielmo czy piana na ustach. Było najlepiej, dziękujemy!”., ogłaszane były także absurdalne konkursy. Styl ten był podchwytywany przez komentujących. Masłowska, przechwytując typowe elementy takiej estetyki, eksponowała banalność ich treści oraz wpływ internetu na ich dekontekstualizację.