Wybór międzyokresowy (ang. intertemporal choice) – decyzja o wyborze wielkości konsumpcji w różnych okresachHal R. Varian, Mikroekonomia. Kurs średni – ujęcie nowoczesne, PWN, wyd. 4, Warszawa 2013, s. 207.. Zależy ona od względnej wartości, jaką dana osoba przypisuje dwóm lub więcej wypłatom w różnych punktach w czasie. Zazwyczaj zakłada się, że ludzie wyżej cenią dobra, które mogą skonsumować szybciej, niż te, na które muszą czekać. Większość wyborów wymaga od decydentów znalezienia kompromisu pomiędzy kosztami a korzyściami w różnych okresach. Decyzje o charakterze wyboru międzyokresowego mogą dotyczyć m.in. oszczędzania, pracy, edukacji, odżywiania, aktywności fizycznej i wielu innych.

Konsumpcja Keynesowska funkcja konsumpcji opiera się na dwóch głównych założeniach: po pierwsze, krańcowa skłonność do konsumpcji przyjmuje wartości od 0 do 1; po drugie, przeciętna skłonność do konsumpcji spada wraz ze wzrostem dochodówJohn M. Keynes, The General Theory of Employment, Interest and Money, Macmillan and Co., 1936.. Wczesne badania empiryczne były zgodne z tymi założeniami, jednakże po II wojnie światowej zaobserwowano, że oszczędności nie rosły wraz ze wzrostem dochodów.