Model Keynesowski nie potrafił wytłumaczyć tego zjawiska, dlatego ponownie zaczęły rozwijać się teorie związane z wyborem międzyokresowym. Po raz pierwszy o wyborze międzyokresowym pisał John Rae w pracy The Sociological Theory of Capital (1834)John Rae, The Sociological Theory of Capital, 1834 archive.org [dostęp 2020-05-14].. Jego model został rozwinięty przez Eugena von Böhm-Bawerka w 1889 r.Eugen von Böhm-Bawerk, The Positive Theory of Capital, G. E. Stechert, 1930. i Irvinga Fishera w 1930 r.Irving Fisher, The Theory of Interest, The Macmillan Company, 1930. Na wyborze międzyokresowym opierało się kilka modeli ekonomicznych powstałych po II wojnie światowej, w tym między innymi hipoteza cyklu życia zaproponowana przez Franco ModiglianiegoFranco Modigliani, The Life Cycle Hypothesis of Saving, the Demand for Wealth and the Supply of Capital, 1966. oraz hipoteza dochodu permanentnego sformułowana przez Miltona FriedmanaMilton Friedman, A Theory of the Consumption Function, Princeton University Press, 1957..
Model konsumpcji międzyokresowej Fishera mały|lewo|Międzyokresowe ograniczenie budżetowe związane z konsumpcją w okresach 1. i 2.