Tadeusz Gutowski (ur. 9 marca 1898 w Warszawie, zm. 22 czerwca 1919 w Wilnie) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wincentego oraz Heleny z domu Szymanowskiej. Naukę pobierał w warszawskiej Szkole Realnej im. Stanisława Staszica. W latach 1912–1915 działał w 16 Drużynie Harcerskiej im. Zawiszy Czarnego. Od października 1914 roku uczęszczał do Wolnej Szkoły Wojskowej w Warszawie (działającej pod patronatem Polskiej Organizacji Wojskowej), w której ukończył kursy podoficerski i oficerski. Na początku sierpnia 1915 roku stawił się w punkcie mobilizacyjnym i otrzymał przydział na dowódcę plutonu w Batalionie Warszawskim POW. Wraz ze swym plutonem włączony został do 1 pułku piechot Legionów Polskich w składzie I Brygady, w którym służył do końca lipca 1917 roku. W tym czasie przydzielany był kolejno do 5, 3, 1 i 8 kompanii. Uczestnik walk nad Styrem (w lipcu 1916 roku) podczas ofensywy rosyjskiej. W ich trakcie odznaczył się odwagą i inicjatywą oraz przyczynił wydatnie do zadaniach dużych strat nieprzyjacielowi. W 1922 roku, za te czyny odznaczony został pośmiertnie orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. Nadanie to potwierdzone zostało dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.