Paweł Gutt, ps. „Dobek”, „Mostowy” (ur. 29 września 1897 w Poroninie, zm. 8 stycznia 1972 tamże) – polski rolnik, przedsiębiorca i działacz niepodległościowy, sierżant Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Pawła – rolnika, i Wiktorii z domu Chowaniec, urodzony 29 września 1897 w Poroninie, w ówczesnym powiecie nowotarskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Po ukończeniu czterech klas szkoły ludowej w rodzinnej wsi, pracował z rodzicami na roli oraz uczył się zawodu rzeźnika. Działał w miejscowej Drużynie Podhalańskiej oraz w Związku Strzeleckim.
W czasie I wojny światowej, 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie otrzymał przydział do 5 kompanii II batalionu 2 pułku piechoty LP. Następnie służył w 1 pułku piechoty LP i 1 kompanii II batalionu 5 pułku piechoty LP w składzie I Brygady, w stopniu sekcyjnego, wraz z którym przebył całą kampanię legionową. Wyróżnił się 23 maja 1915 w bitwie pod Konarami. 18 lutego 1922 major Alojzy Gluth-Nowowiejski we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: „w walce o Przepiórów prowadząc patrol bojowy tuż przed pozycjami nieprzyjacielskimi został ranny w rękę, a kula karabinowa strzaskała mu broń. Kapral Gutt, przynosi meldunek, prosi o nowy karabin i mimo rany posuwa się z powrotem ku okopom nieprzyjaciela.