Zaburzenia w obszarze tych komponentów stanowią podstawę zaburzeń klinicznych, takich jak jadłowstręt psychiczny czy bulimia nervosa.
Kształtowanie się i rozwój obrazu ciała Proces kształtowania się obrazu ciała jest powiązany ze zmianami rozwojowymi. W okresie dzieciństwa mają miejsce trzy osiągnięcia rozwojowe istotne dla tworzenia obrazu swojego ciała:
koło 2 roku życia - nabycie umiejętności odróżniania siebie od innych osób w 4-5 roku życia – zdobycie wiedzy o poszczególnych elementach ciała i zdolność tworzenia względnie adekwatnych rysunków ciał ludzkich 9 rok życia – zdolność oceny wymiarów ciała człowieka
Zwiększenie zainteresowania wyglądem i funkcjonowaniem ciała nasila się następnie w etapie dojrzewania, również wtedy kształtuje się emocjonalny stosunek do własnego ciała. Przyjmuje się, że zadowolenie z obrazu ciała oraz jego poszczególnych elementów obniża wraz z wiekiem, jest najniższe w okresie adolescencji. Niezadowolenie z sylwetki, wagi i poszczególnych elementów ciała ma związek z potrzebą odchudzania się, wynikającą z internalizowania przekazów kulturowych na temat szczupłości, jako wyznacznika atrakcyjności i akceptacji. U dziewcząt niezadowolenie zwykle łączy się z tymi częściami ciała, które związane są z odkładaniem się tkanki tłuszczowej (typu brzuch, uda, biodra).