W 1957 rozpoczął się pierwszy, tak zwany Trójmiejski, okres twórczości, który trwał do 1967. Komponował i wykonywał muzykę dla większości teatrów i kabaretów szeroko znanych w Polsce i za granicą (CoTo, To Tu, Kabała, Jazz i Poezja, Studio Rapsodyczne), był uczestnikiem wielu festiwali i zdobywcą pierwszego miejsca na I festiwalu „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu. Wkrótce krytycy i środowisko muzyczne uznali go za czołowego wibrafonistę Europy. Współpracował z wieloma zespołami, m.in. Swingtet Edwarda Rykaczewskiego czy Al Musiał + 4. Również kierował własnym Trio i Kwartet, Modern Quartet, big band Jana Tomaszewskiego, North Coast Combo.
Podczas „saksów” w Ostrawie na Słowacji zapoznał się z wokalistką węgierskiego zespołu, z którą później ożenił się. W 1966 roku przeniósł się do Budapesztu. Pracował jako reżyser muzyczny i aranżował muzykę do wielu płyt czołowych muzyków jazzowych i rozrywkowych Węgier, był jedną z wiodących postaci środowiska jazzowego.
Na początku lat osiemdziesiątych ucierpiał w wypadku samochodowym, co na pewien czas zahamowało jego aktywność jako instrumentalisty.