W 1988 roku wydana została płyta pt. „Oui”, nagrana na Węgrzech ze Zbigniewem Namysłowskim. Wykładał na Wydziale Jazzu Konserwatorium im. Béli Bartóka w Budapeszcie. Potem przerwał pracę i wyjechał do Kanady, gdzie po wynalezieniu syntezatora zaczął komponować.
Zgodził się na propozycję dyrektora Państwowego Centrum Muzyki Rozrywkowej i wykładowcy w Akademii Jazzu na wyspie Csepel w Budapeszcie napisać książkę o syntezatorach. Dlatego wrócił z rodziną do Węgier i wraz z uczniem i przyjacielem Gaborem Banay rozpoczął pisanie książki, która jest nadal stosowana na uczelniach węgierskich. Dalej komponował muzykę dla zespołów na całym świecie, m.in. USA, Anglia, Japonia i Kanada.
Kruza przez dziesięciolecia opracowywał swój wynalazek, nowy typ wibrafonu zwany poliwibe. Wielofunkcyjny instrument elektroakustyczny został zaprezentowany podczas uroczystego otwarcia Węgierskiego Muzeum Polskości i Archiwum w Budapeszcie.
W ostatnich dziesięciu latach życia z powodu ciężkiej choroby znacznie ograniczył publiczne występy. Więcej poświęcił czasu na pracę dydaktyczną, projektował nowe rodzaje instrumentu oraz pisał podręczniki i poezję.
Zmarł 19 marca 2020 roku w Vecsés koło Budapesztu, po długiej i ciężkiej chorobie, przeżywszy 80 lat.